شکوفایی و پیشرفت سازمان و نیروی انسانی بستگی کامل به دانش و نگرش مدیران دارد و این امر در حرفه پرستاری نیز به واسطه رشد جمعیت، نیاز به بهداشت و افزایش متوسط طول عمر، اهمیت بیشتری یافته است. لذا بر عهده مدیران پرستاری است که خودرا با اصول مدیریت و سایر پیشرفت های علمی در زمینه های مختلف حرفه پرستاری آشنا سازند. این مطالعه توصیفی همبستگی با هدف تعیین دانش و نگرش مدیران پرستاری در مورد اصول مدیریت پرستاری و ارتباط آن با عملکرد مدیریتی آنان از دیدگاه پرسنل پرستاری در سال 1379 در بیمارستان های دولتی شهر قم انجام شده است.42 مدیر پرستاری و 343 نفر پرسنل پرستاری واجد شرایط شرکت در تحقیق به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات مورد نیاز از طریق تکمیل فرمهای 1) سنجش دانش و نگرش مدیران پرستاری از اصول مدیریت پرستاری و 2) سنجش عملکر مدیران جمع آوری شد.نتایج این بررسی نشان داد که 75 درصد مدیران پرستاری مورد مطالعه و 64.3 درصد سوپروایزرها از دانش متوسط برخوردار بوده اند. میزان دانش سرپرستاران نیز در حد متوسط بوده است. 100 درصد مدیران پرستاری مورد پژوهش، 71.4 درصد سوپروایزرها و 87.5 درصد سرپرستاران نسبت به اصول مدیریت پرستاری از نگرش مثبت برخوردار بوده اند. هم چنین 50 درصد مدیران پرستاری و 57 درصد سوپروایزرها دارای عملکرد متوسط و 70.8 درصد سرپرستاران عملکرد مدیریتی خوبی داشته اند.بین دانش، نگرش و عملکرد مدیران پرستاری گام برداشت و شرایطی فراهم ساخت که مدیران پرستاری از دانش و عملکردی مطلوب برخوردار گردند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه مدیران پرستاری روابط گسترده ای در سازمان دارند و از آنجایی که ارتباط، کلید فرآیندها و روابط کاری جهت دستیابی به اهداف سازمانی است؛ بنابراین مدیران پرستاری باید از فرآیند ارتباطی و صلاحیت های ارتباطی آگاه باشند. صلاحیت ارتباطی مجموعه ای از دانش، مهارت ها و نگرش های نشان دهنده عملکرد شغلی است و می تواند با استانداردهای پذیرفته شده ارزیابی شود. روش کار این پژوهش یک مطالعه مروری جامع است که با جستجوی مقالات فارسی با استفاده از کلید واژه های صلاحیت در ارتباط، شایستگی در ارتباط، مدیران پرستاری، در پایگاه های مگیران[1]، ایران مدکس[2]، سید (SID)[3]، ایرانداک[4] از سال 1388 تا سال 1399 و با جستجوی کلید واژه های Communication competency, Nursing manager, manager of nursing & Nursing management در پایگاه های PubMed, ProQuest, Google scholar, Science Direct, Scopus, Web of Science & Ovid در بازه زمانی 2009-2020 صورت گرفت. یافته ها پس از دریافت مطالعات طبق معیارهای ورود و خروج با بررسی دقیق عناوین و محتوا، امکان دسترسی به متن کامل و حذف موارد تکراری، متن کامل 108 مقاله باقیمانده، مورد بررسی دقیق قرار گرفت که در پایان 12 مطالعه (هفت مطالعه انگلیسی و پنج مطالعه فارسی) انتخاب گردید. با توجه به بررسی مطالعات، شش صلاحیت اصلی ارتباطی با مصادیق آن ها مشخص گردید که عبارتند از: 1-ارتباط اثربخش، 2-شناسایی ویژگی های رفتاری و شخصیتی، 3-شنونده فعال بودن، 4-ارتباط متقابل، 5-مدیریت روابط و 6-تصمیم گیری مشارکتی. نتیجه گیری با توجه به بررسی مطالعات صورت گرفته ارتباطات جزء یکی از مهم ترین صلاحیت های مدیریتی مدیران پرستاری در هر سه رده مدیریت (مترون، سوپروایزر و سرپرستار) برشمرده می شود. از این رو آنان برای ایجاد روابط قوی تر (تقویت ارتباطات)، حل و فصل معضلات ارتباطی و تضمین محیط کار سالم باید توجه ویژه ای به آموزش و به کارگیری صلاحیت های ارتباطی داشته باشند تا کیفیت روابط را تعیین نمایند و دستیابی به اهداف سازمان را موثرتر گردانند.

زمینه و هدف: رضایت شغلی از جمله مقوله هایی است که تحت تاثیر شیوه رهبری مدیران بوده و می تواند بر عملکرد سازمان های بهداشتی اثر بگذارد. این مطالعه به منظور تعیین رابطه شیوه های رهبری مدیران پرستاری و میزان رضایت شغلی کارکنان پرستاری انجام گرفت.روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی روی 720 نفر از کارکنان پرستاری شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر گرگان طی سال 1385 انجام شد. متغیرهای اصلی مطالعه شیوه رهبری و رضایت شغلی و ابزار گردآوری داده ها سه پرسشنامه ویژگی های دموگرافیک، پرسشنامه رضایت شغلی و پرسشنامه استاندارد رهبری بارک بود. داده های جمع آوری شده با کمک آزمون های آماری کای اسکوار، من ویتنی و آنالیز واریانس تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد که اکثریت نمونه ها زن (74.3 درصد)، با سمت پرستار (86.6 درصد)، دارای میانگین سنی 32.7±7.32 سال و سابقه خدمت 8.53±6.16 سال بودند. رضایت اکثر آنان (79.8 درصد) در حد کم و متوسط بود. 63.2 درصد از واحدهای پژوهش مدیران خود را وظیفه گرا و 34.9 درصد نمونه ها آنان را تحول گرا می دانستند. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد، آن دسته از کارکنانی که سرپرستاران خود را وظیفه گرا می دانستند، در مقایسه با افراد معتقد به مدیریت پرستاری تحول گرا، از رضایت شغلی بالاتری برخوردار بودند (میانگین نمره رضایت 88.01 در برابر 86.36). این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود.نتیجه گیری: باتوجه به این که بین شیوه رهبری سرپرستاران و رضایت پرستاران رابطه ای یافت نشد، انجام مطالعات بیشتر به منظور شناخت سایر عوامل مرتبط با رضایت شغلی ضروری به نظر می رسد.

زمینه و هدف: توانایی کادر درمان در تعامل با یکدیگر به عنوان یک گروه واحد، موجب ارتقاء سلامت، کاهش خطا و نارضایتی ها و مراقبت بهینه می‫ گردد. بنابراین توجه بیش از پیش به مساله تعامل پرستاران با مدیران در محیط‫ های درمانی، ضروری به نظر می‫ رسد. این مطالعه با هدف تعیین وضعیت تعامل پرستاران با مدیران و عوامل موثر بر آن در مراکز آموزشی-درمانی شهر اردبیل انجام شد. ‬ ‬ ‬ روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی-همبستگی است که با مشارکت 407 پرستار شاغل در مراکز آموزشی درمانی اردبیل انجام شد. روش نمونه گیری، تصادفی طبقه ای بود. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه تعامل رهبر و کارکنان «لیدن و ماسلین» استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-22 و با کمک آمارهای توصیفی (میانگین، انحراف معیار، فراوانی) و استنباطی (کای اسکویر) انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که اکثر پرستاران، تعامل خوبی با سرپرستار (82/1%)، سوپروایزر (59/2%) و مدیر خدمات پرستاری (54/5%) داشتند. بین تعامل پرستار-سرپرستار و پرستار-سوپروایزر با بیمارستان محل کار، ارتباط معنی داری دیده شد (به ترتیب 00/24=p و 0/009=p). همچنین نتایج نشان داد که بین تعامل پرستاران با مدیر خدمات پرستاری و جنسیت (0/022=p)، بیمارستان (0/027=p) و بخش محل کار (0/048=p)، ارتباط معنی داری وجود داشت. نتیجه گیری: نتایج حاکی از تعامل خوب پرستاران با مدیران پرستاری به خصوص سرپرستاران بود. پرستاران مذکر و شاغل در بخش های دیالیز و بیمارستان امام رضا (ع) بیشترین درصد تعامل را با مدیران خدمات پرستاری داشتند. لذا توجه به حد و مرزهای جنسیتی و فراهم کردن محیط کاری مناسب جهت برقراری هرچه بیشتر تعامل پرستاران با مدیران توصیه می شود.